четверг, 25 мая 2017 г.

რომის პაპის ოლქის ისტორია

     VIII საუკუნის შუა ხანებში ლანგობარდებმა გადამწყვეტი იერშები დაიწყეს ბიზანტიელთა და მათი მომხრე რომის პაპთა იტალიიდან საბოლოოდ გასაძევებლად. ასეთ კრიტიკულ სიტუაციაში პაპების მოკავშირე გახდა ფრანკთა სამეფოს რეგენტი, მაჟორდომი პიპინ მოკლე, რომელიც მეფის ტიტულზე ოცნებობდა. 751 წელს პიპინმა მიმართა პაპ ზაქარიუსს (741-752) სათანადო წინადადებით და პაპიც მიხვდა რა მის სურვილს ნება დართო დაემხო უკანასკნელი მეროვინგი და ფრანკთა მეფედ კურთხეულიყო. საპასუხოდ კაროლინგური დინასტიის დამფუძნებელმა პიპინმა 754 და 756 წლებში ორი ლაშრობა მოაწყო იტალიაში ლანგობარდების წინააღმდეგ და პაპ სტეფანე III-ის (752-757) დასახმარებლად ლანგობარდების მიერ ბოლო ხანებში ბიზანტიელებსთვის წართმეული მიწები: რომის ოლქი (ლაციო), რავენას ყოფილი საეგზარქოსო და პენტაპოლისი რომის პაპების მუდმივ საკუთრებად გამოაცხადა. ასე შეიქმნა პაპის ოლქი ანუ რომის პაპების სახელმწიფო, რომლის საზღვრები მუდამ იცვლებოდა და იარსება 1870 წლის 9 ოქტომბრამდე, როდესაც დასრულდა იტალიის სამეფოს ფორმირება და რომი იტალიის დედაქალაქი გახდა. მაშინ პაპი პიუს IX ჩაიკეტა რომის ნაწილ ვატიკანში და თავი გამოაცხადა „ვატიკანის ტყვედ“. 1929 წლის 11 თებერვალს დიქტატორ მუსოლინსა და რომის პაპ პიუს XI-ს შორის დაიდო ლატერანის ხელშეკრულება, რომლითაც იტალიის მთავრობამ ვატიკანი ცნო პაპების მუდმივ საკუთრებად და დამოუკიდებელ სახელმწიფოდ.


















Комментариев нет:

Отправить комментарий